STIH I SMISAO: ESEJI O SRPSKIM PESNICIMA

U knjizi Stih i smisao Vasa Pavković, jedan od najagilnijih srpskih pesnika i književnih kritičara, bavi se promišljanjem srpskog lirskog pesništva u poslednjih vek i po.

Razmatrajući različite fenomene, Pavković piše o poeziji Kostića, Ćurčina i M. Jakšića, kao klasika, ali i modernih pesnika čije je delo obeležilo drugu polovinu 20. stoleća: Pope, Daviča, Raičkovića, Pavlovića, Hristića, Simovića...

S jednakom interpretativnom strašću on govori o Tanasiju Mladenoviću, Srbi Mitroviću, Brani Petroviću, Desimiru Blagojeviću, Vojislavu Despotovu, Miroslavu Maksimoviću, ali i pesnicima koji su igrom životnih okolnosti više ili manje ostali po strani od interesovanja srpske književne kritike: Lazi Laziću, Dušku Radoviću, Miodragu Stanisavljeviću, odnosno Nikoli N. Guzijanu, Branku Čučku, Kseniji Zečević, Petru Miloševiću...

Delo pesničkih savremenika, koji pripadaju književnoj Pavkovićevoj generaciji, našlo je u njemu odanog tumača, pa su u koricama knjige Stih i smisao i tekstovi o Novici Tadiću, Slobodanu Zubanoviću, Bratislavu Milanoviću, Mariji Šimoković, Radmili Lazić, Milovanu Marčetiću, sve do nešto mlađih Nikole Vujčića, Živorada Nedeljkovića i Vojislava Karanovića.

Ako verujete, kao autor knjige Stih i smisao, da o poeziji najbolje pišu upravo pesnici, ovo je knjiga za vas.